Najlepsze warunki chowu bydła mięsnego - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
najlepsze-warunki-chowu-bydla-miesnego
Chów bydła mięsnego powinien być prowadzony w warunkach jak najbardziej przypominające warunki naturalne, wręcz dzikich warunków przyrody. Na pastwisku zwierzęta powinny mieć zapewnione wystarczającą ilość pożywienia , schronienia, kontakty społeczne w stadzie , powinno zapewniać zaspokojenie wszystkich potrzeb życiowych, poczucie bezpieczeństwa, im większą przestrzeń pod gołym niebem tym lepiej. Spełnienie tych warunków przekłada się na wyniki produkcyjne i hodowlane.

Łąki i pastwiska

Jeśli pastwiskami są nieużytki areał powinien być duży ze względu na to, iż gdy zabraknie pożywienia (paszy objętościowej) zwierzęta są w stanie zjeść nawet rośliny trujące.  Na pastwisku musi znajdować się nieograniczony dostęp do wody, schronienia  oraz pastwisko powinno być ogrodzone. Roślinność na pastwisku powinna charakteryzować się dużym bogactwem gatunkowym a w szczególności: mietlicy białej, wiechliny zwyczajnej ,wyczyńca łąkowego, wiechliny błotnej. Jest to tylko część roślin które są bardzo wartościowe pod względem paszowym dla bydła mięsnego. Gdy pastwisko które posiadamy jest o niższej wartości pokarmowej preferowane są rasy które lepiej je wykorzystują (Aberden angus, Wels black, Salers, Hereford). Bardziej wartościowych pastwisk (intensywnego żywienia) aby osiągnąć lepsze efekty produkcyjne potrzebują: Limousine, Piemontese, Charolaise.

Utrzymywanie bydła w sposób wolny nie regulowany jest, co prawda metodą nie wymagającą dużych nakładów pracy ani finansowych, lecz uzyskuje się z niego gorsze efekty produkcyjne.

Zaniedbywanie odbija się na jego jakości oraz na efektach produkcyjnych. Dlatego ważne jest dbanie o użytki zielone, na których pasie się bydło. W celu zwiększenia jakości pastwiska oraz wzrostu efektywności produkcyjnej na gleby mineralno-organiczne, mokre, zalewowe  i wolno obsychające wiosną należy stosować trawy takie jak: wyrzyniec łąkowy, kostrzewa trzcinowa, mietlica biaława, wiechlina błotna, mozga trzcinowata, a z roślin motylkowych: Komonicę błotną lub koniczynę białoróżową.

Natomiast na glebach murszowo-torfowych i muszowo-mineralnych o zmiennych wahaniach uwilgotnienia  najlepiej siać: kostrzewę łąkową, tymotkę łąkową, kupkówkę pospolitą, wiechlinę łąkową, koniczynę białoróżową. Jest to nie koniec pracy niezbędnej na pastwisku gdyż wymagają one regularnej pielęgnacji. W przeciwnym razie dojdzie do znacznego przerzedzenia runi oraz nadmiernego wzrostu śmiałka darniowego, turzyc i chwastów. Najlepsze  pobieranie paszy jest przy 15-25 cm wysokości traw.

Pod pojęciem dbałość o pastwisko powinniśmy rozumieć przede wszystkim wykaszanie niedojadów, wałowanie, rozgrabianie odchodów i kretowisk oraz nawożenie. Istotnym elementem na pastwisku powinna być lizawka soli pastewnej i słomy paszowej (około 3-5 kg /dzienne/sztukę).

Urozmaicone pastwisko pozytywnie wpływa na samopoczucie zwierząt oraz efekty produkcyjne. Jednym z urozmaiceń  jest kawałek nie porośnięty żadną roślinnością (masaż dla nóg, zaspokojenie instynktów poszukiwawczych, zapewnia zajęcie). Ważnym elementem na pastwisku jest dostęp do siana jest ono z jednej strony dodatkowym pożywieniem (zwłaszcza w czasie suszy), służy ono również jako legowisko, miejsce wycieleń i nierzadko jako miejsce zabaw.

 

Zalecane są kwatery małe, ogrodzone, na której najlepiej wypasać bydło przez jeden dzień. Kolejnego dnia zwierzęta przechodzą do kolejnej kwatery, podczas gdy na poprzedniej przeprowadzane są prace pielęgnacyjne (koszenie przerośniętych kwater, wykaszanie niedojadów, włókowanie, nawożenie, rozgarnianie, odchodów) tak zaplanowane aby zapewniły w kolejnych dniach pastwiskowania na kwaterach jednodniowych świeży odrost.

W celu uzyskania jak najlepszych przyrostów  wysiewa się na pastwiska trawy życica trwała, wiechlina łąkowa, kostrzewa czerwona, tymotka łąkowa, kupkówka pospolita. W przypadku kwater „jednodniowych” ważne jest też zapewnienie schronienia. Najtańszym rozwiązaniem jest włączenie zadrzewień w teren kwatery.


Woda

Trzeba wiedzieć że bydło najchętniej korzysta z naturalnych zbiorników wodnych znajdujących się na pastwisku. Trzeba zwracać uwagę na czystość tych zbiorników gdyż przy braku czystej wody będą one pić wodę brudną (zapiaszczoną i zamuloną). Woda musi być czysta wolna od zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych.  Bydło bardzo chętnie wykorzystuje naturalne zbiorniki wodne znajdujące się na pastwisku wchodząc do wody i dożywiając się roślinnością wodną.  Gdy brak takich udogodnień woda musi być dostępna w nieograniczonych ilościach poprzez dowożenie beczkowozami lub doprowadzić bieżącą wodę wodociągiem.

Bydło wodę najchętniej pije z pojemników korytowych, dużym uznaniem wśród hodowców cieszą się wanny łazienkowe jest to świetne rozwiązanie pod warunkiem ze woda jest bieżąco uzupełniana, ymieniana  a sama wanna czyszczona. Każde rozwiązanie zapewniające stały dostęp do świeżej czystej wody jest godne polecenia.

Źródło: Lech Nawrocki , Joanna Rudowicz- Nawrocka „Bydło mięsne podpatrzone u hodowców” ; „Hodowla Bydła mięsnego w Sudetach” Aleksandra Dobickiego.

Autor: Bartosz Ratajczak

Zaloguj się aby dodać komentarz