Zadbaj o łąki i pastwiska - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
zadbaj-o-laki-i-pastwiska
Zabiegi pielęgnacyjne na łąkach i pastwiskach powinny być wykonywane przez cały okres wegetacji roślin, a wiosną są one szczególnie ważne. Już teraz pomyślmy o swoich użytkach zielonych- jako o przyszłym najważniejszym źródle białka w żywieniu bydła mięsnego. 

Celem wiosennej pielęgnacji użytków zielonych jest stworzenie jak najlepszych warunków dla wzrostu i rozwoju wartościowych gatunków traw i roślin motylkowatych w runi oraz zapobieganie zachwaszczeniu. Prawidłowa pielęgnacja wpływa na ilość oraz jakość pozyskiwanej dla przeżuwaczy paszy w całym sezonie wegetacyjnym.

Włókowanie

Wiosną wykonuje się rozgarnianie kretowisk, kopców i innych nierówności na powierzchni łąk za pomocą włókowania. Momentem, w którym można ten zabieg rozpocząć, jest początek obsychania kretowisk. Przy zbyt dużym uwilgotnieniu podłoża termin włókowania należy przesunąć na okres późniejszy. Ostatnim momentem wykonania tego zabiegu jest wysokość runi na poziomie 10 cm. Najczęściej stosuje się włóki z metalowych obręczy, odwróconych bron lub starych opon. Rozgarnianie kretowisk przyczynia się i zapobiega zanieczyszczeniu ziemią runi, którą zbieramy do bezpośredniego skarmiania, bądź przeznaczamy na kiszonkę czy sianokiszonkę. W przypadku bardzo dużej obecności kretowisk na powierzchni łąk i pastwisk po włókowaniu konieczny jest podsiew. Włókowanie, oprócz rozgarniania kretowisk, korzystnie oddziałuje na darń łąkową, gdyż pobudza rośliny do krzewienia. Ten zabieg pielęgnacyjny jest także pożądany na łąkach zalewanych, gdy stosuje się późne, po pierwszym odroście, nawożenie przefermentowanym obornikiem. Wówczas zastosowanie włóki gałęziowej sprzyja wcieraniu obornika w darń.

Wałowanie

Zabiegiem wiosennym, koniecznym w pielęgnacji użytków zielonych na glebach organicznych i silnie próchnicznych, a także mineralnych lekkich, jest wałowanie. Celem tego zabiegu jest usunięcie z gleby zbędnego powietrza, a przede wszystkim dociśnięcie darni do podłoża umożliwiające podsiąkanie wody i regenerację systemów korzeniowych wartościowych gatunków, zwłaszcza traw. Wałowanie zwiększa zwartość darni, co sprzyja równowadze mikrobiologicznej gleby i wpływa na optymalizację właściwości fizycznych przydarniowej warstwy gleby. Do wykonania tego zabiegu najlepsze są wały gładkie z zaokrąglonymi krawędziami, które można napełniać wodą. Powinny one przy prędkości 3-5 km/h posiadać obciążenie 1-1,2 t/m szerokości roboczej. Przed wałowaniem należy każdorazowo ocenić stan wilgotności gleby. Wałowanie gleby zbyt mokrej jest błędne, ponieważ obniża przewiewność gleby i powoduje sztuczne zabagnienie. Wówczas stwarzamy korzystne warunki dla rozwoju niechcianych turzyc i sitów oraz innych chwastów siedlisk silnie uwilgotnionych. Z kolei stosowanie wału na glebę zbyt suchą nie daje zamierzonych efektów. Toteż wałowanie należy wykonać w momencie, gdy darń ugina się pod naciskiem stopy, a w powstałych śladach brak jest oznak wilgoci. Wałowanie można też powtórzyć po zbiorze pierwszego odrostu. Na łąkach z długo utrzymującą się wodą zalewową, z wysokim stanem wód gruntowych oraz w razie występowania na użytkach zielonych tzw. mrozowisk, które grożą uszkodzeniem wartościowych roślin przez spóźnione przymrozki wiosenne, wałowanie należy przeprowadzić po raz pierwszy dopiero po zbiorze pierwszego odrostu.

Ostrożnie z bronowaniem

Jeżeli ruń łąkowa w poprzednim roku nie została należycie zużytkowana, wiosną można wykonać bronowanie. Zabieg ten jest uważany za potrzebny w przypadku, gdy wiosną na powierzchni łąki utworzy się warstwa tzw. filcu, wytworzona z zaschniętej masy nadziemnej i korzeniowej oraz w warunkach zbytniej zwartości darni. Bronowanie ułatwia wówczas dostęp tlenu. Można je zastosować także dla zniszczenia zamszenia oraz do rozkruszania warstwy namułów naniesionych zalewami na terenach łąkowych, położonych w dolinach rzecznych. Bronowanie niesie jednak ze sobą niebezpieczeństwo zachwaszczenia, a przez to niekorzystnych zmian w składzie florystycznym łąk. Toteż decyzja o jego stosowaniu musi być przemyślana i wyważona. Bronowanie darni może być natomiast jednym z zabiegów poprzedzających podsiew użytków zielonych.

Wczesną wiosną na łąkach i pastwiskach zaniedbanych w okresie jesieni, z nadmiarem starej roślinności, wskazane jest skoszenie zeschłej runi i jej usunięcie. W praktyce popularne jest wypalanie suchych traw. Ten prosty i łatwy sposób pozbycia się dużej ilości zeschłej masy organicznej jest jednak zakazany z punktu widzenia przepisów przeciwpożarowych. Intensywne wypalanie łąk jest również niekorzystne ze względów ekologicznych. Pozbywanie się w ten sposób z użytków zielonych zeschniętych traw niszczy bowiem żyjące w przypowierzchniowej warstwie gleby drobne organizmy zwierzęce i mikroflorę glebową, odpowiedzialną, między innymi, za przemiany biochemiczne składników pokarmowych.

Wczesna wiosna jest dogodnym okresem dla przeprowadzenia przeglądu i konserwacji urządzeń melioracyjnych. Należy sprawdzić stan rowów, jazów, zastawek, studzienek oraz wylotu drenów. Często niezbędne okazuje się usunięcie zanieczyszczeń, umocnienie skarp czy wykonanie remontów. Sprawne urządzenia melioracyjne gwarantują prawidłową regulację stanu wody na użytkach zielonych w całym sezonie wegetacyjnym. Wiosną szczególnie ważne jest szybkie odprowadzenie wody z obniżeń terenowych, w których może ona zalegać niekiedy nawet do początku maja.

Na pastwiskach przed rozpoczęciem wypasu zwierząt konieczne jest wykonanie napraw ogrodzenia. Należy wymienić uszkodzone bramy, słupki, druty lub żerdzie. Drogi dopędowe powinny zostać wyrównane. Sprawdzić należy także stan wodopojów oraz wiat dla zwierząt.

 

 

Zaloguj się aby dodać komentarz