Żywienie jałówek ras mięsnych - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
zywienie-jalowek-ras-miesnych
W przeciwieństwie do bydła mlecznego, chów bydła mięsnego jest zbliżony do naturalnych warunków bytowania zwierząt. Istotną cechą tego chowu jest utrzymywanie cieląt z matkami w stadzie krów od 6 do 8 miesięcy. Taki sposób utrzymania cieląt znacznie zmniejsza nakłady pracy związane z ich żywieniem w okresie wychowu, a zwłaszcza w pierwszych dwóch miesiącach życia, kiedy to mleko matki stanowi główne źródło składników pokarmowych, które jest ważniejsze niż w wychowie cieląt ras mlecznych.


Oprócz mleka, cielę w miarę upływu czasu zaczyna pobierać pasze stałe, latem głównie zielonki pastwiskowej, a zimą sianokiszonki i siana. Dodatkowo w wydzielonych paśnikach, do których nie mają dostępu krowy, cielęta otrzymują paszę treściwą m.in. całe ziarna kukurydzy, owsa i wysokobiałkową paszę treściwą z dodatkiem mieszanki mineralno-witaminowej.


6-8 miesięczne cielęta, po odłączeniu od matki są dobrze przystosowane do pobierania pasz stałych. Zielonki, sianokiszonkę i siano młode zwierzęta powinny otrzymywać do woli. Nie ma również potrzeby podawania cielętom w okresie wychowu pasz treściwych, jeśli jest im dostarczana dobrej jakości pasza objętościowa.

Zapotrzebowanie na energię jałówek ras mięsnych jest o 5-10% mniejsze niż jałówek ras mlecznych.

 

Bibliografia: "Hodowla i użytkowanie bydła", Z. Litwińczuk, T. Szulc, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.

Zaloguj się aby dodać komentarz