Pasze dla bydła - kiszonki - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
pasze-dla-bydla-kiszonki
W celu utrzymania stałej podaży wartościowych pasz objętościowych, także po za sezonem, bezwarunkowo należy zakisić świeże rośliny.  W żywieniu bydła najczęściej stosuje się kiszonki z kukurydzy, zielonki z traw i z roślin motylkowych, liści buraków cukrowych oraz wysłodki buraczane.Prawidłowy proces fermentacji podczas zakiszania zależy od:
  • warunków beztlenowych;
  • składu paszy;
  • rozdrobnienia paszy;
  • czystości paszy;
  • wilgotności paszy.


Nie wszystkie pasze w identyczny sposób ulegają procesowi fermentacji. Łatwo ulegają zakiszeniu te surowce, które zawierają dużo cukrów, a mniej białka z których można wymienić: kukurydzę, zboża, słonecznik, liście buraków i niektóre trawy. Rośliny motylkowe, wyka i bobik charakteryzują się większą pojemnością buforową, co utrudnia zakiszenie. Zawartość cukrów zależy od gatunku rośliny, fazy wegetacji oraz od pory kiszenia (w godzinach popołudniowych w roślinach jest więcej cukrów niż w innych porach dnia).

Dobremu przebiegowi procesu fermentacji sprzyja też większa zawartość suchej masy w zielonkach (30-35%). Również duży udział wody w roślinach zmniejsza koncentrację cukrów, co sprzyja fermentacji octowej i zbyt silnemu zakwaszeniu kiszonki, co w efekcie końcowym czyni ją mniej smaczną dla zwierząt. Wypływ soków w kiszonce pogarsza warunki beztlenowe, co sprzyja wtórnej fermentacji, rozwojowi grzybów i pleśni.

Wśród negatywnych efektów procesu fermentacji wyróżnia się rozkład białka, powstawanie kwasu masłowego i związków toksycznych takich jak aminy i mykotoksyny.

Czas tworzenia pryzm kiszonkowych trwających do 3 dni oraz dobre ich ubicie jest warunkiem uzyskania dobrej paszy. Pożądane warunki beztlenowe łatwiej jest uzyskać, składając na pryzmę zielonki, które są odpowiednio pocięte, dobrze ja ubijając, szczelnie okrywając ją folią i odpowiednio obciążając.


W celu ułatwienia przeprowadzenia prawidłowego procesu fermentacji do zakiszania pasz można dodać cukrów, kwasu mlekowego, propionowego, mrówkowego, preparatów mikrobiologicznych zawierających bakterie kwasu mlekowego lub inokulantów zawierających enzymy rozkładające cukry złożone.


Dobrą kiszonkę charakteryzuje:

  • kwasowość pH 4-5;
  • zachowanie struktury zakiszonej paszy;
  • zapach zbliżony do kwasu chlebowego lub kiszonej kapusty;
  • barwa podobna do zakiszonej paszy.


Ostatecznie to zwierzęta decydują o jakości kiszonki, przez to czy zwierzę zjada ją chętnie. Krowy o masie 600 kg mogą pobrać do 12-13 kg suchej masy dobrej kiszonki, zaś złej tylko 3-5 kg na dobę.

 

Bibliografia: "Hodowla i użytkowanie bydła", Z. Litwińczuk, T. Szulc, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.

Zaloguj się aby dodać komentarz