Żywe i zabite szczepionki przeciwko BVD — co je różni? - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
zywe-i-zabite-szczepionki-przeciwko-bvd-co-je-rozni
Kontrola BVD ma na celu eliminację tej choroby z naszego stada. Programy zwalczania BVD wymagają od nas wielu działań polegających na monitoringu stada, eliminacji zwierząt trwale zakażonych a także zabezpieczenia naszego stada za pomocą sczepień i działań bioasekuracyjnych.

Szczepienie przeciwko BVD pozwala kontrolować wirusa, a także zmniejszyć ryzyko ronień i zakażenia płodów, ale nie daje nam całkowitej jego eliminacji. Należy pamiętać o odpowiednim dobraniu szczepionki do serotypu występującego u nas wirusa a także odpowiednim czasie jej podania.

Na rynku dostępnych jest wiele szczepionek zawierających żywe zmodyfikowane wirusy (MLV) lub zabite (KV). Pamiętajmy jednak o tym iż istnieje już 15 serotypów tego wirusa, a wiele szczepionek na rynku polskim oparte są na wirusie BVD genetycznie odmiennym stereotypowo od wirusa występującego w Polsce.

Szczepionki żywe zmodyfikowane

Zaigrają one żywego wirusa w formie zmodyfikowanej uniemożliwiającej wywołanie choroby. Szczepionki te wywołują podobną odpowiedz immunologiczną jak podczas każenia naturalnego, teoretycznie zapewniając szybszą, silniejszą i dłużej trwającą odporność niż przy stosowaniu szczepionek z zabitym wirusem.

Reakcja organizmu na szczepionki MLV obejmuje: mechanizmy humoralne (warunkowane przez przeciwciała) jak i odporność komórkową. Szczepionki te są również praktyczniejsze ze względu na jednokrotne szczepienie zapewniające długotrwałą ochronę immunologiczną.

Należy jednak pamiętać, że jest to żywy wirus i czasem zdarza się że np. urodzi się ciele trwale zakażone ponieważ wirus mógł wrócić do swojej zjadliwości. Na szczęście są to bardzo rzadkie przypadki zdarzające się wyjątkowo.

Nowoczesne szczepionki MLV mogą zawierać niezmodyfikowany wirus, a ochronę zwierzęcia przed zakażeniem uzyskuje się przez stosowanie nowoczesnych i unikatowych metod (np. usuwanie genów zjadliwości wirusa)

Szczepionki zabite

Szczepionki inaktywowane (zabite) zawierają inaktywowany wirus, zazwyczaj poprzez zastosowanie substancji chemicznych. Zaletą stosowania tych szczepionek jest potencjalnie większe bezpieczeństwo. Inaktywowane szczepionki nie prowadzą do namnażania się wirusa w organizmie zwierzęcia, co nie wywołuje pełnej odpowiedzi układu immunologicznego. Odporność na wirusa utrzymuje się krócej, szczególnie u płodów. Przy stosowaniu tego rodzaju szczepionek konieczny jest dodatek adiuwantu, który wzmacnia odpowiedź immunologiczną zwierzęcia. Stosowanie tego dodatku wiąże się z działaniem niepożądany występującymi przy stosowaniu szczepionek z zabitym wirusem.



Opracowanie: inż. Joanna Parzychowska

Zaloguj się aby dodać komentarz