Wpływ rasy na cechy użytkowości rzeźnej bydła mięsnego - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
W celu przebadania potencjalnych różnic zebrali 95 tusz buhajków sześciu ras (charolais, limousin, hereford, czerwony angus i simental oraz mieszańce F1 cb x piemontese). Zwierzęta opasano do ukończenia 14 miesiąca życia, a następnie po 24-godzinnym głodzeniu poddano ubojowi. Następnie mięso poddano 24-godzinnemu chłodzeniu i poddano rozbiorowi na wyręby, które następnie wyodrębniono mięśnie, tłuszcz i kości. 

Mięso różnych ras okazało się być znacząco różne. Najwyższą masę tuszy zimnej stwierdzono u buhajków rasy charolaise (312,4 kg), a najniższą charakteryzowały się buhajki rasy red angus (261,2 kg).

 

Wydajność rzeźna wahała się od 57,1% (hereford) do 63,4% (limousine). Najwyższą masę mięsa w wyrębach wartościowych (71,6 kgi 77,1%) oraz najniższą masę tłuszczu stwierdzono u rasy limousine. Buhajki rasy red angus i hereford miały największą zawartość tłuszczu w wyrębach wartościowych (17,5%) Buhajki limousine cechowała najwyższa masa polędwiczki (2,46 kg).

 

Podsumowując zebrane dane naukowcy postawili wniosek, że buhajki rasy limousine charakteryzowały się najkorzystniejszymi parametrami użytkowości rzeźnej.

Zaloguj się aby dodać komentarz