Bydło salers – jedna z najstarszych francuskich ras - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
bydlo-salers-jedna-z-najstarszych-francuskich-ras
Pochodzenie i występowanieSwoją nazwę rasa zawdzięcza miasteczku Salers, w okolicach którego odkryto rysunki naskalne, przedstawiające zwierzęta o pokroju przypominającym dzisiejsze bydło salers. Ta prawdopodobnie najstarsza z francuskich ras bydła dopiero w drugiej połowie XX w. wywędrowała poza Francję – do Hiszpanii, Portugalii, Belgii, Niemiec, Polski, Australii, Afryki i obu Ameryk.

Pokrój

Buhaje osiągają 155 cm w kłębie i ważą 1100-1300 kg, krowy z kolei dorastają do 145 cm w kłębie przy masie 650-850 kg. Przedstawiciele obu płci mają zwartą sylwetkę z tułowiem wpisanym w prostokąt i mocne kończyny. Ozdobę ich dużych, szerokich głów stanowią charakterystyczne, lirowate rogi, ustawione poziomo. Sierść bydła salers jest długa i kędzierzawa, a umaszczenie – jednolite, ciemnoczerwone, niekiedy też czarne, zawsze z białą plamą na końcówce ogona i jaśniejszą śluzawicą.

Płodność i rozród

Dużą zaletą tej rasy jest wysoka płodność. Ciąże i porody przebiegają bez komplikacji, cielęta mają niewielką masę (36-38 kg) i są bardzo żywotne, a krowy cieszą się opinią wyjątkowo troskliwych matek. Młode rosną szybko – dobowe przyrosty buhajków utrzymywanych w systemie opasowym osiągają 1250 g.

Wartość

Bydło salers osiąga niższą wydajność rzeźną od ras typowo mięsnych – kształtuje się ona na poziomie 56-58%, maksymalnie 63%. Zwierzęta dostarczają marmurkowate mięso bardzo dobrej jakości. W okresie laktacji krowy oddają 3050 kg mleka. Rekompensatą za niewielką wydajność mleczną i rzeźną są niskie wymagania pokarmowe i wysokie zdolności adaptacyjne, które pozwalają na utrzymywanie bydła na pastwisku przez cały rok. Mimo swoich zalet rasa salers nie zyskała jednak w Polsce popularności. W 2000 r. jej krajowe pogłowie liczyło 588 osobników, w 2008 r. – już 446.

 

 

Źródło: RynekRolny.plAutor: Małgorzata Długosz

Zaloguj się aby dodać komentarz