Układanie dawek pokarmowych w żywieniu bydła mięsnego - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
ukladanie-dawek-pokarmowych-w-zywieniu-bydla-miesnego
Dawki pokarmowe zmienia się w okre.lonych przedziałach masy ciała, zwykle co 50 kg. W praktyce gospodarstw ekologicznych paszę objętościową skarmia się zazwyczaj do woli, a niedobór białka, energii i składników mineralnych uzupełnia się paszą treściwą i mieszankami mineralnymi. Ilość paszy treściwej w dawce zależy od wielkości zakładanych dziennych przyrostów masy ciała. W żywieniu późno dojrzewającego i wolno rosnącego bydła (uzyskującego przyrosty poniżej 1000 g/dzień), dobrej jakości pasza objętościowa może być wyłączną paszą.

Natomiast w przypadku opasania wcze.nie dojrzewającego i szybko rosnącego bydła (uzyskującego przyrosty powyżej 1000 g/dzień) zachodzi konieczność dodatkowego skarmiania pasz treściwych zbożowych i wysokobiałkowych. Jednak w gospodarstwach ekologicznych ilość pasz treściwych w dawce pokarmowej nie powinna przekraczać 40% suchej masy dawki.
W gospodarstwach ekologicznych produkujących żywiec wołowy w cyklu otwartym opasanie młodego rosnącego bydła można również prowadzić w oparciu o dawki pełnoskładnikowe (TMR) skarmiane ad libitum, zawierające jednak nie więcej niż 40% pasz treściwych w przeliczeniu na suchą masę. Wtedy np. przy pobraniu 30 kg TMR/dzień, zwierzę nie pobiera więcej paszy tre.ciwej w suchej masie dawki od zalecanej ilości dla gospodarstw ekologicznych.

Następuje wtedy samoregulacja pobierania paszy przez zwierzęta, co powoduje większe pobranie suchej masy, a tym samym i składników pokarmowych. Aby zapewnić maksymalne wykorzystanie składników pokarmowych przez mikroorganizmy żwacza oraz w przemianach tkankowych zwierzęcia takie dawki należy bilansować w ten sposób, aby zawierały białko i węglowodany o podobnym tempie rozkładu w żwaczu.
Przy skarmianiu kiszonki z traw średniej jakości zachodzi potrzeba wprowadzenia do dawek pokarmowych większej ilości pasz zbożowych niż przy skarmianiu kiszonki z całych roślin kukurydzy lub kiszonki z całych roślin zbożowych.

 

 

Źródło: Hodowle.eu

Zaloguj się aby dodać komentarz