Stabilizacja procesów fermentacyjnych w żwaczu – warunkiem utrzymania wysokiej wydajności mlecznej krów cz.2 - Bukaciarnia

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.


Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
stabilizacja-procesow-fermentacyjnych-w-zwaczu-warunkiem-utrzymania-wysokiej-wydajnosci-mlecznej-krow-cz-2
Obniżenie pH płynnej treści żwacza poniżej 5,2 praktycznie hamuje namnażanie i rozwój bakterii celulolitycznych oraz pierwotniaków w żwaczu. Zmianie pH treści żwacza sprzyjają również kiszonki o niskim pH (wykonane z surowców o naturalnej wilgotności). Spadek pH treści żwacza do około 5,0 spowodowany jest głównie przez produkcję znacznych ilości izomerów DL kwasu mlekowego. W takich przypadkach często stosuje się substancje mające za zadanie zneutralizowanie zbyt niskiego pH treści żwacza. Wykorzystuje się m.in. takie dodatki jak kwaśny węglan sodu (soda) NaHCO3, CACO3, MgO, a nawet kwasy organiczne i ich sole. Cechą charakterystyczną tych związków jest między innymi łatwość dysocjacji w wodzie. Dzięki temu mogą wpływać na neutralizację pH żwacza.
Proces oddziaływania związków buforujących na pH treści żwacza można uzyskać m.in. poprzez powstawanie soli kwasów organicznych z niektórymi pierwiastkami – Ca, Mg. Do cząsteczki kwasu w formie zdysocjowanej zostanie włączony np. wapń lub magnez, dzięki czemu powstaje sól (np. octan magnezu lub mleczan wapnia), która w dalszych częściach przewodu pokarmowego może być wykorzystana przez organizm krowy. Reakcja ta ma swoje znaczenie ze względu na fakt, że organizm krowy może wchłonąć do krwi tylko związki, w tym wypadku sole, w formie niezdysocjowanej.  

Obniżenie pH żwacza powodują pasze o dużej zawartości skrobi, np. śruty zbożowe. Najmniej podatna na rozkład w żwaczu jest skrobia z ziarna kukurydzy lub z sorga. Wzrost udziału w dawce pokarmowej węglowodowanów strukturalnych (włókna surowego) w postaci frakcji NDF lub ADF (włókno oznaczone w detergencie kwaśnym), które ma miejsce w warunkach niskiej jakości pasz objętościowych powoduje zwiększenie w żwaczu ilości kwasu octowego. Jednak nadmiar tych węglodowodanów powoduje depresję trawienia substancji organicznej (ograniczenie puli dostępnej energii) i ograniczenie procesów przemian w żwaczu. W przypadku krów wysokowydajnych zawartość włókna surowego w dawce pokarmowej nie powinna być większa niż 18-22%, jednocześnie nie mniej niż 15%. Zawartość ADF w sm dawki powinna wynosić 16-19% dawki, a NDF nie więcej jak 25-29% sm (przy założeniu że 65-75% udziału NDF w dawce pochodzić powinno z pasz objętościowych). 


Głównym źródłem łatwo fermentujących węglowodanów są zbożowe pasze treściwe, młode intensywnie rosnące zielonki, melasa i inne produkty uboczne przemysłu rolno-spożywczego. Przy znacznym obniżeniu pH treści żwacza ulega ograniczeniu rozwój i namnażanie bakterii Streptoccocus bovis i gwałtownie rozwijają się bakterie kwasu mlekowego. Wytwarzany przez nie nadmiar kwasu mlekowego obniża zdolności buforowe żwacza i prowadzi w końcu do zahamowania motoryki żwacza, naruszenia całego ekosystemu przedżołądków.  


Część kwasu mlekowego wchłaniana jest poprzez ścianki żwacza, co powoduje wzrost jego koncentracji we krwi, będąc jedną z przyczyn wystąpienia kwasicy metabolicznej. W takich warunkach zmniejsza się stężenie dwuwęglanów i wapnia w organizmie. W efekcie obniżenia się pH krwi ulega również zachwianiu równowaga kwasowo-zasadowa organizmu.  


Nadmierna ilość białka ogólnego w suchej masie dawki, w tym szczególnie związków azotowych łatwo ulegających hydrolizie i rozkładowi w żwaczu, doprowadza do zmiany pH w kierunku zasadowym, w wyniku powstania nadmiernych ilości amoniaku. Wpływa to pośrednio na wzrost syntezy mocznika w wątrobie oraz zwiększenie koncentracji tego składnika we krwi i w mleku krów. W normalnych warunkach przy stosowaniu zbilansowanej dawki, bakterie doskonale sobie radzą z wykorzystaniem prostych związków azotowych niebiałkowy m.in. azotu amoniakalnego, który stanowi substrat do syntezy białka mikrobiologicznego. Dla zapewnienia prawidłowego wykorzystania amoniaku niezbędna jest podaż w dawce łatwodostępnej energii (wymagana jest synchronizacja podaży energii i związków azotowych dla zachowania prawidłowego przebiegu przemian w żwaczu. 


Zwierzęta, u których stwierdza się zaburzenia metaboliczne na tle pokarmowym (kwasica, zasadowica) charakteryzują się utratą apetytu, zmniejszeniem pobierania sm dawki, spadkiem wydajności mlecznej oraz zmianami podstawowego składu mleka (zmniejszenie zawartości tłuszczu, białka), a także obniżeniem przydatności technologicznej mleka do przerobu. Często towarzyszy tym zaburzeniom zmniejszenie masy ciała, pogorszenie kondycji, biegunki, schorzenia kończyn (ochwat), w rzadkich przypadkach upadki.  


Profilaktyka polega między innymi na kontroli jakości pasz i prawidłowym bilansowaniu dawki zgodnie z aktualną produkcją mleka, unikaniu gwałtownych zmian pasz, stopniowym przyzwyczajaniu zwierząt do pobierania większych dawek pasz treściwych (należy dzielić dawkę pasz treściwych – max 1-2 kg paszy treściwej na 1 odpas, unikać pasz nadmiernie rozdrobnionych). Konieczna jest m.in. kontrola składu węglowodanów niestrukturalnych (ADF, NDF), zawartości skrobi, zawartości białka ogólnego i jego frakcji, a także określać na bieżąco koncentrację energii (JPM/kg sm). W warunkach obfitego użycia pasz treściwy, w tym komponentów zbożowych, należy stosować substancje buforujące w postaci dodatku kwaśnego węglanu sodu (150 do 200 g/szt/dzień). Istnieje również potencjalna możliwość zwiększenia namnażania i rozwoju bakterii amylolitycznych oraz celulolitycznych, w wyniku stosowania różnych preparatów stymulujących ich rozwój oraz w wyniku przestrzegania racjonalnego, z obowiązują normą, żywienia krów. 


Duże znaczenia na przebieg procesów przemian w żwaczu i stabilizację treści żwacza ma stosunek suchej masy pasz treściwych do suchej masy pasz objętościowych. Zazwyczaj nie powinien być on wyższy niż 40:60. Przy większej jeszcze ilości pasz treściwych i nieprawidłowej strukturze dawki zanika proces przeżuwania stałej treści pokarmowej, któremu towarzyszy znaczne ograniczenie wydzielania śliny. Substancje buforujące, które występują w ślinie sprzyjają stabilizacji pH żwacza oraz dzięki temu wzrostowi produkcji LKT.  


Stosowanie nowych technologii żywienia krów w formie dawek TMR, PMR sprzyja utrzymaniu stabilnego pH treści żwacza i efektywnemu przebiegowi procesów treści pod warunkiem zapewnienia wymaganej koncentracji składników w sm dawki z równoczesnym zachowaniem struktury fizycznej i wilgotności (40-50%). 



Źródło:portalhodowcy.pl/hodowca-bydla




Zaloguj się aby dodać komentarz